Ποίημα: “To αίνιγμα”
Το αίνιγμα
“… Σιγησάτω πᾶσα σὰρξ βροτεία, καὶ
στήτω μετὰ φόβου και τρόμου, καὶ μηδὲν γήϊνον ἐν ἑαυτῇ λογιζέσθω· ὁ γὰρ
Βασιλεὺς τῶν Βασιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων προσέρχεται
σφαγιασθῆναι καὶ δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς…”
Ιδού το αίνιγμα
Μολονότι το σχήμα του σώματός του
διαγραφόταν από μακριά
και όσο πλησίαζε
η φωτεινή γραμμή του περιγράμματος
έδινε την εντύπωση ότι περί φαντάσματος επρόκειτο
όταν ξεπρόβαλε σπαθάτος μέσα από το σύθαμπο
το οποίο προκαλούσε δέος
καθώς ξετυλιγόταν ένα σύννεφο αιωρούμενου
κυκλοδίωκτου καπνού
ανασηκώνοντας τον πέπλο μυστηρίου
πού κάλυπτε το ανεξιχνίαστο
επικίνδυνα ανεξίκακο μεγαλείο του προσώπου του
μείναμε άναυδοι.
Αυτό που εισπράξαμε άπαντες οι παρευρισκόμενοι
ήταν εντελώς αντίθετο από εκείνο
που είχαμε υποψιαστεί ότι επρόκειτο να συμβεί
Μέσα στον πανικό που μας συνείχε
ύστερα από τη θεομηνία του κορωνοϊού
για την οποία είχαμε ακούσει
ότι είχε πλήξει τον προηγούμενο μήνα
γειτονική περιοχή με τα ίδια χαρακτηριστικά
ήμασταν βέβαιοι ότι είχε έρθει η συντέλεια του κόσμου
Και το κακό πλησίαζε με σίγουρα
αργά
παραπλανητικά βήματα
Εξεταστέο αν υπήρχε έστω και ένας ψύχραιμος
ή τουλάχιστον μετριοπαθής
να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων
και να κάνει κάποια κίνηση σωτηρίας
βάζοντας φρένο στις διάφορες φήμες
να σταθμίσει
υποθετικά πάντα
τα αποτελέσματα της επικείμενης καταστροφής
βάσει των δεδομένων
προηγούμενου απολογισμού καταστροφών και δαπανών
και να κάνει έναν εικονικό προϋπολογισμό του ποσού
που θα απαιτούσε η επαπειλούμενη νέα συμφορά
την οποία κουβαλούσε ο επικείμενος εχθρός
που ερχόταν μυστηριώδης
περιβαλλόμενος νέφος καπνού ως ιμάτιο
Ωστόσο
μετά την αποκάλυψη του μυστηρίου
και τη διαπίστωση
ότι επρόκειτο περί ενός τεχνάσματος
επινόηση κάποιου ταχυδακτυλουργού που συνήθιζε
με τέτοια ασύστολα κόλπα να παραπλανά
τα αδαή πλήθη
ήταν μάταιο να επιμείνει κανείς πως
όσα είχαν συμβεί σε κλάσματα δευτερολέπτου
ήταν πραγματικά γεγονότα καθόσον
άμα τη αποκαλύψει
το αίνιγμα αυτομάτως λύθηκε από μόνο του
Ο αθεόφοβος
πότε τα έμαθε και τα μηχανεύτηκε όλα αυτά τα τεχνάσματα
πότε ξέκοψε από τη συντροφιά
χωρίς κανείς να τον πάρει είδηση
και σκάρωσε τέτοια οφθαλμαπάτη
Αλληλοκοιταζόμασταν και δεν καταλαβαίναμε τίποτα
Η αποκάλυψη του μυστηρίου
ωστόσο
και η αυτόματη λύση του αινίγματος
αντάμειψε την αγωνία και εξαφάνισε τον φόβο
επικείμενης βιβλικής καταστροφής
Ήταν ωραίος
θελξικάρδιος
όμοιος με ολύμπιο θεό.
Αν και μας προέκυψε ως ένας εντελώς άγνωστος
τρόπον τινά
οθνείος (αυτό μας το αποκάλυψε αργότερα)
όταν πια ο κίνδυνος να βρεθούμε αντιμέτωποι
με έναν μεταμορφωμένο δαίμονα
που ερχόταν εντολοδόχος του αρχιτέκτονα
διαβολικού επιχειρηματία πολέμων
και συμφορών
κατευθείαν από το εργοτάξιο χημικών
να μεταβάλει σε κόλαση την ωραία μας ήσυχη
ανέφελη και παγιωμένη παντοιοτρόπως
στο τέλμα της καθημερινότητας ζωή
είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί
το φυσικό τοπίο και το ανθρώπινο
είχε εντελώς επανέλθει στη φυσιολογική του
για την ώρα κατάσταση
Όμως
ενώ ήμασταν όλοι περιχαρείς
για την αίσια έκβαση της περιπέτειας
ένας εκκωφαντικός κρότος και μια λάμψη αστραπής
– η λάμψη αστραπής ήρθε πρώτη –
ανατάραξε το προσωρινό μας γαλήνιο σύμπαν
καθώς ένα πελώριο σύννεφο
σκόνης αυτή τη φορά
εξαφάνισε κάθε ίχνος ανθρώπου και ιδέα ορατότητας
δεν ήξερε κανείς τι μέλλει γενέσθαι
ελπίδα σωτηρίας δεν υπήρχε
Και δεν ήξερες από πού ερχόταν το κακό
Είχε φτάσει η συντέλεια του κόσμου
Ο θελξικάρδιος οθνείος εισβολέας
ήταν άραγε ο δικός μας απατεωνίσκος
που έπαιζε το επικίνδυνο παιγνίδι
εκτελώντας τις προσταγές του διαβολικού
αρχιτέκτονα όλων των κακών κατά της ανθρωπότητας
προϊσταμένου του επιχειρηματία
παριστάνοντας τον ταχυδακτυλουργό μόνο και μόνο
για να πλήξει τα πλήθη των αμάχων
και των νοσούντων
ήταν όντως απεσταλμένος
εντολοδόχος
του σκοτεινού πλάσματος της κολάσεως,
που ήρθε
μεταμφιεσμένος ως προάγγελος νέων συμφορών
που πρόκειται να συμβούν στο εγγύς
ή στο απώτερο μέλλον
Ιδού το αίνιγμα
Παλαιό Φάληρο, 3 Απριλίου 2020
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου