Ποίηση: “Η μάνα μου”

Γράφει η Ελένη Χωρεάνθη //

            Η μάνα μου *

(…Ήταν τα χρόνια εκείνα δύσκολα / πόλεμοι χαλασμοί ξεσηκωμοί / ξεσπιτωμοί / Ήταν ο χρόνος δίσεκτος /και θεριστής ο μήνας / και το λιοπύρι έψηνε /στην πέτρα το ψωμί / Πού να ‘ξεραν κι οι μοίρες /τι μου έγραφε η μοίρα μου να πουν…)


Εμένα η μάνα μου
με γέννησε κατακαλόκαιρο σε διάσελο
εκεί που κόβει ο λαιμός στα δυο τα όρη
κι η γη βαθαίνει σαν πληγή που αιμορραγεί
Την ώρα που γεννήθηκα
ο κόσμος έμοιαζε διχαλωτός
Ιούνιος μήνας
έκτος στην τροχιά του χρόνου
Σαββατόβραδο

Ήρθαν οι μοίρες
και με μοίραναν με φως και με σκοτάδι
– μου γνέφει πάντα ένα το φως
κι ας το φοράω κατάσαρκα το έρμο το σκοτάδι –
και είπαν άλλα άντ’ άλλων μεταξύ τους
Ήταν οι μέρες δύσκολες
Πού να ’ξεραν κι εκείνες τι με πότιζε η μάνα μου
να πούνε κάτι συσταζούμενο
Από τότε η μάνα μου
είχε κρυμμένη πάντα μέσα της μια έγνοια
ένα κενό
που μ’ έντυνε με φως
και με σκοτάδι

Ύστερα
ήρθαν χρόνια δύσκολα
φαρμακερά
Δεν είχε γάλα και με πότισε φαρμάκι
δεν είχε σπάργανα και μ’ έντυσε κουρέλια
και με ξεφτίδια
που ύφαναν για μένα οι μοίρες
Με βρήκε ανέστια
και ξέσκεπη η βροχή και το δρολάπι

Κράτησε χρόνους εκατό
αιώνες τόσους η σφοδρή κακοκαιρία
κουφώσανε τα κόκαλά μου απ’ τη νοτιά
βούλιαζε από την αρχή σάπιο το χώμα γύρω μου
– Ήτανε δύσκολοι καιροί τα χρόνια εκείνα
πόλεμοι χαλασμοί και σκοτωμοί ξεσπιτωμοί –
Ήταν κι ο χρόνος δίσεκτος
και θεριστής ο μήνας
και το λιοπύρι έψηνε στην πέτρα το ψωμί

Στις αξημέρωτες
μεγάλες νύχτες του χειμώνα
που οι βοριάδες αλυχτούσανε στις θύρες
κι ούρλιαζαν στα παράθυρα φαρμακεροί νοτιάδες
η μάνα έστριβε μαλλί τον πόνο της
στημόνι την ελπίδα
έκλωθε υφάδι τους καημούς
τα μύρια βάσανά της
πού να ’βρισκε η έρημη καιρό
να ξανασάνει

Εκείνες οι βαθιές ρυτίδες
οι μεγάλες χαρακιές που σμίλεψε ο χρόνος
στου προσώπου της την ομορφιά
ιστορούσανε τα μύρια βάσανά της
Όσα κεντούσε στα ξενύχτια της και ύφαινε
-λουλούδια και πουλιά –
τα όνειρα και οι ελπίδες της
οι προσδοκίες της και οι απαντοχές
προοπτικές που δεν ευδόκησε ποτέ να ευοδωθούν
μια ολόκληρη ζωή ζωγραφισμένη
Η ζωή της
Ήτανε δύσκολοι καιροί τα χρόνια εκείνα

Παλαιό Φάληρο, 10 Μαΐου 2020 

* Ανανεωμένο το ποίημα: “Η μάνα η χωριάτισσα”, από τη συλλογή: “Η σιωπή των αμνών”, Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 2012.


Δημοσιεύθηκε στο Fractalart σήμερα, 12 Μαΐου 2020