Ανόμοια ποιήματα με κοινά στοιχεία

Ανόμοια ποιήματα με κοινά σημεία

Γράφει η Ελένη Χωρεάνθη //

 Άγιος Ραφαήλ

Οι ώρες του μεσημεριού
λυγίζουν
στην απροσδόκητη ανατομία του διλήμματος
κι ο επιούσιος χρόνος
άοπλος
ακροβατεί στο πλέγμα της αράχνης
πίσω από τα κελιά των ευσεβών ιερομονάχων
και τα ησυχαστήρια των δικαίων
ψωμίζοντας με προσευχές
των όψιμων αμφιβολιών την άκαρπη ισορροπία
θραύοντας τον ιστό της αγρυπνίας

Τα δάκτυλα της σιωπής
περνούν του ζόφου τις στιγμές
τα κορεσμένα κομποσκοίνια της μονής
μετρώντας
αγγίζοντας τις κορυφογραμμές της απιστίας
λάμνοντας στα τυφλά
στων τζιτζικιών το μεταμεσονύχτιο λάλημα
όταν η κάψα του καλοκαιριού
ανάβει τις πηγές του σώματος
στης σκοτεινιάς το τρυφηλό αντιφέγγισμα

Σ’ ένα κενό της μνήμης
ρέει ο κρουνός του αίματος
κι ένα κλαδί πορτοκαλιάς ανθεί
στου πληγωμένου έαρος τον όρθρο

Ο άγιος Ραφαήλ
ο ιαματικός
κόβει τον άβολο / οβολό καιρό στα δυο
μ’ ένα του κίνημα
ακινητοποιεί μεσοστρατίς
της διαφυγής το ανόσιο δίλημμα
για το κερί της ευλαβείας
που δεν ανάψαμε

Πάνε από τότε
τόσα χρόνια
μήνες
μέρες
ώρες  φθονερές
κι εσύ στα μάρμαρα καθεύδεις
φθινοπωρινός

7-5-1997

Νυχτερινή απόδραση

Η σιωπή
οριοθετούσε τη νυχτερινή απόδραση
στα όρια του ενταφιασμένου ύπνου
και ο καθεδρικός Ναός
ανέμενε με πύλες ανοιχτές
την είσοδο των ανημέρωτων πνευμάτων
για τον εξορκισμό
τον καθαρμό
και τον εξαγνισμό
από τις ανομίες των προγόνων

Περιχαρακωμένη των αιώνων η σιωπή
στον τετραγωνισμένο κύκλο του παντός
ανάμεσα φθοράς
και αφθαρσίας
κάλυπτε
τους περικαλλείς γυναικωνίτες των Σουλτάνων
μες τους αιώνες αναλφάβητων καιρών
και εποχών

Ήταν επόμενο
να περισυλλεγούν τ’ αποτυπώματα
στα κενοτάφια των πενθούντων
και τα μεμονωμένα περιστατικά
των επιζώντων
στα λείψανα της αποτεφρωμένης πόλης
να κουρνιάσουν

Παλαιό Φάληρο,  3/6 Αυγούστου 2019

 * Από ανέκδοτη συλλογή: «Τα υστερόγραφα της σιωπής» 

  Δημοσιεύτηκε στο Fractalart σήμερα, Τρίτη, 3 Σ2πτ3μβρίου 2019