Ένας χαρούμενος άνθρωπος

«Ένας χαρούμενος άνθρωπος”

Για τη Γιώτα Αργυροπούλου

Ήταν ένας χαρούμενος άνθρωπος
χαμογελαστή κι ανέμελη
και ατημέλητη
Έτρεχε
βιαζόταν για να τα προλάβει όλα
να τα ζήσει όλα
να χορτάσει ποιήματα
– μοναδική της έγνοια-
Έζησε τη ζωή της όπως ήθελε
την αγάπη
τον έρωτα
τίποτα να μην αφήσει ανεξαγόραστο
όλα τα έζησε όπως ήθελε
Όπως
Νερά, απαρηγόρητα
μετακόμιζε αλλού κι αλλού
Η μετακόμιση ήταν στο αίμα της
την είχε φορεμένη τη φυγή κατάσαρκα
την κουβαλούσε
μικρόσωμη όπως ήτανε και ροδαλή
μ’ εκείνο το απλό
τριανταφυλλί της φόρεμα
μια κοπελούδα ήτανε
Η Γιώτα δεν μεγάλωσε ποτέ
για να γεράσει

Έφυγε έτσι όπως θα ήθελε
απλά κι αθόρυβα κατακαλόκαιρο
μήνα Ιούλιο
με το ωραίο καλοκαιρινό της φόρεμα
και με συνοπτικές διαδικασίες
ένα τριανταφυλλένιο ποίημα
στην ποίησή της
μια ζωγραφιά με λέξεις
ριγμένη στο πέλαγος
ένας χαρούμενος
ευτυχισμένος  άνθρωπος

Το τελευταίο της μεγάλο ποίημα
ήτανε το μακρύ ταξίδι
στα νησιά του Αρχιπελάγους
πριν τη γενναία τελευταία μετακόμιση
στην άλλη διάσταση

Το καλύτερό της ποίημα είναι εκείνο
το Ρέκβιεμ σε νερά απαρηγόρητα
που δεν πρόφτασε
ή δεν θέλησε να γράψει

Η αναπάντεχη
η ξαφνική της τελευταία μετακόμιση


Π. Φάληρο, 11 Αυγούστου 2018

Δημοσιεύτηκε στο fractalart σήμερα, 22 Αυηγούστου