Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση
...............................Αποκαθήλωση
Το πρόσωπό σου
έκδηλη πίκρα στρογγυλή
στάζει παγιδευμένη σιωπή
γράφει την ιστορία στον καθρέφτη της φυγής
τον όρκο ζωγραφεί
στην κορυφογραμμή της προσδοκίας
φαρμακερό καρφί μπηγμένο στην καρδιά σου
...............................Αποκαθήλωση
Το πρόσωπό σου
έκδηλη πίκρα στρογγυλή
στάζει παγιδευμένη σιωπή
γράφει την ιστορία στον καθρέφτη της φυγής
τον όρκο ζωγραφεί
στην κορυφογραμμή της προσδοκίας
φαρμακερό καρφί μπηγμένο στην καρδιά σου
Στην άκρη του μυαλού
απολιθωμένη αναμονή
η πολυκαιρισμένη θλίψη
χαρακώνει την απόδραση από έναν κόσμο θλιβερό
και το φθαρμένο παρελθόν σαν καταιγίδα
κόβει στα δυο
στα τέσσερα και στα οχτώ
στα δέκα έξι τον καιρό
θρύψαλα κάνει το όνειρο την πάσα μέρα
κυλάει νερό το αίμα στο ρυάκι
όπως κατά το πέρασμα της δυνατής βροχής
Ο κόσμος γύρω σου βουβός
ακούει το κλάμα της βροχής του αίματός σου στα χαλίκια
τον κρότο της ρωγμής στην «Καλημέρα»
κι ανοίγει λάκκο να συλλέξει το αυριανό κρασί
για το συμπόσιο αλληλεγγύης
στραγγίζοντας και τη στερνή ρανίδα τύψης
στο κύπελλο της ματαιοδοξίας
Κι εσύ παγιδευμένος στην απόδραση
παίζεις στα ζάρια τον καημό
στην τράπεζα διαπραγματεύσεων
- συν
......... πλην -
των αισθημάτων
Δύο συν τρία
συν εφτά
συν δέκα τρία
Ένα απέραντο σφαγείο θλιβερών ωρών
τετελεσμένων
Ο κόσμος τρομερά μικρός στην όρασή σου
κηλίδα αίματος στο ρημαγμένο κοίλο της ρωγμής
το πρόσωπό σου
(Προδημοσίευση)
................................Ανήμερα Πρωτοχρονιάς 2017
* (Από τη συλλογή: "Η σημασία του αριθμού"
..............Κυκλοφορεί το φθινόπωρο)
απολιθωμένη αναμονή
η πολυκαιρισμένη θλίψη
χαρακώνει την απόδραση από έναν κόσμο θλιβερό
και το φθαρμένο παρελθόν σαν καταιγίδα
κόβει στα δυο
στα τέσσερα και στα οχτώ
στα δέκα έξι τον καιρό
θρύψαλα κάνει το όνειρο την πάσα μέρα
κυλάει νερό το αίμα στο ρυάκι
όπως κατά το πέρασμα της δυνατής βροχής
Ο κόσμος γύρω σου βουβός
ακούει το κλάμα της βροχής του αίματός σου στα χαλίκια
τον κρότο της ρωγμής στην «Καλημέρα»
κι ανοίγει λάκκο να συλλέξει το αυριανό κρασί
για το συμπόσιο αλληλεγγύης
στραγγίζοντας και τη στερνή ρανίδα τύψης
στο κύπελλο της ματαιοδοξίας
Κι εσύ παγιδευμένος στην απόδραση
παίζεις στα ζάρια τον καημό
στην τράπεζα διαπραγματεύσεων
- συν
......... πλην -
των αισθημάτων
Δύο συν τρία
συν εφτά
συν δέκα τρία
Ένα απέραντο σφαγείο θλιβερών ωρών
τετελεσμένων
Ο κόσμος τρομερά μικρός στην όρασή σου
κηλίδα αίματος στο ρημαγμένο κοίλο της ρωγμής
το πρόσωπό σου
(Προδημοσίευση)
................................Ανήμερα Πρωτοχρονιάς 2017
* (Από τη συλλογή: "Η σημασία του αριθμού"
..............Κυκλοφορεί το φθινόπωρο)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου