.............................Επί ξύλου…»
..............................“…. Σήμερον κρεμάται επί ξύλου …»
..............................“…. Σήμερον κρεμάται επί ξύλου …»
Στο ρημαγμένο κοίλο της καρδιάς
ρωγμή παλιά σταλάζει αίμα
κυλάει σαν δάκρυ πικρουλιάς
μες του πουλιού το βλέμμα
Εκεί απ' τη μεγάλη τεσαρακοστή
μένει ένα αντίδωρο αγιασμένο
για της αγάπης την Πεντηκοστή
μεράδι άρτου μουλιασμένο
να κοινωνούν όσοι αγαπήσανε πολύ
κι έμεινε η ζωή τους ραγισμένη
μια ανοιχτή πληγή Μα δεν βολεί
να επουλωθεί κι όλο βαθαίνει
Κι ως όπως στερεύει των αιμάτων η ροή
πικρά η ψυχή αναριγεί κι αναθυμάται
τα δείπνα ερώτων και φυλλορροεί
και «επί ξύλου» η καρδιά «κρεμάται»
Π. Φάληρο, 29 Αυγούστου 2017
ρωγμή παλιά σταλάζει αίμα
κυλάει σαν δάκρυ πικρουλιάς
μες του πουλιού το βλέμμα
Εκεί απ' τη μεγάλη τεσαρακοστή
μένει ένα αντίδωρο αγιασμένο
για της αγάπης την Πεντηκοστή
μεράδι άρτου μουλιασμένο
να κοινωνούν όσοι αγαπήσανε πολύ
κι έμεινε η ζωή τους ραγισμένη
μια ανοιχτή πληγή Μα δεν βολεί
να επουλωθεί κι όλο βαθαίνει
Κι ως όπως στερεύει των αιμάτων η ροή
πικρά η ψυχή αναριγεί κι αναθυμάται
τα δείπνα ερώτων και φυλλορροεί
και «επί ξύλου» η καρδιά «κρεμάται»
Π. Φάληρο, 29 Αυγούστου 2017
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου