Τρία ποιήματα διαχρονικής ισχύος |
Ίτε παίδες Ελλήνων / νυν υπέρ πάντων αγών
Της Ελένης Χωρεάνθη //

Ίτε παίδες Ελλήνων / νυν υπέρ πάντων αγών
Περιγραφή
Η κόκκινη γραμμή σημαδεύει τον ορίζοντα
δυναμώνοντας την υπομονή
στην υποταγή
Χαράξαμε πορεία κυνηγώντας νυχτερίδες
ανάμεσα στα πετάγματα των πυγολαμπίδων
τις νύχτες των παιδικών καλοκαιριών
Ο γείτονας βούλιαξε με το πετρελαιοφόρο
η αγία Μερόπη μαρτύρησε στη Χίο
στα διακόσια πενήντα τόσο
Ταξιδεύομε στο ίδιο πάντα τρένο
στην ίδια θέση
απαράλλαχτα
χωρίς προοπτική
Το μακρινό καλοκαίρι
των αστεριών και των πυγολαμπίδων
ένα απέραντο Αιγαίο
Πολλές φορές τα βουνά σιμώνουν
δείχνοντας την αδρή φυσιογνωμία τους
σκληραίνοντας το κενό
που μας απειλεί
Χίος 1969
***
Νυν υπέρ πάντων αγών
Παγωμένα πρόσωπα στεγνά
κούφια κεφάλια πάνω απ’ τα κεφάλια μας
υψώνοντας χρωματιστά πανιά
στήνουν ενέδρα στη λογική
Οι πνοές των αιώνων
στους στοιχειωμένους τάφους λουλούδια
στο πρόσωπο της ιστορίας
η κηλίδα του σωτηρίου έτους
Κατορθώματα ηρώων
μάρτυρες των πεπρωμένων
στους καιρούς της υποταγής
Ψυχές δοξασμένων
ασπρίζουν μεταξύ ουρανού και γης
τυραννούν τον ύπνο των παιδιών
Ίτε παίδες Ελλήνων νυν υπέρ πάντων αγών
Χίος 1970
Εμνήσθην ημερών αρχαίων
Καθώς λοξεύει το φθινόπωρο
στις στέγες των σπιτιών
στα κεραμίδια
και πέφτουν σαστισμένα κούμαρα
καθώς το χελιδόνι πισωγύρισε
ραμφίζοντας τον άνεμο
και χάθηκε ο κορυδαλλός στο χάος
μ’ ένα τσαμπί λαχταρισμένο αγέρα
φόρεσες το γαλάζιο σου πουκάμισο
φερμένο απ’ του καιρού το πίσω μέρος
και βγήκες στον εξώστη
να καλημερίσεις τους περαστικούς
Μες στο γαλάζιο σου πουκάμισο
φόρεσε όλη η πλάση τα καλά της
γινήκανε τα όνειρα καράβια
παλάτια τα φτωχόσπιτα
οι σκλαβωμένοι είδαν λευτεριά
και κάνεις τον περίπατό σου
μες στην ψυχή της οικουμένης
φορώντας το καινούριο σου πουκάμισο
Και εμνήσθην ημερών αρχαίων
Αθήνα 1974
* Από τη συλλογή ποιημάτων μου: “ΕΘΝΕΑ ΝΕΚΥΩΝ” (Έθνη νεκρών). ΙΚΑΡΟΣ Αθήνα 1976
ΘΕΜΑΤΑ






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου