Ένας μονόλογος για την Ηλέκτρα

Ελένη Χωρεάνθη

7 Μαΐου 2016 · 

 

‘Ενας μονόλογος για την Ηλέκτρα
(Απόσπασμα)

Στον εξαίρετο συνθέτη Γιάννη Ψειμάδα

Πρέπει να ξέρεις
με βασάνιζε το φως
που ερχόταν από τις ρωγμές του δράματος
Την έβλεπα τη συμφορά να κατεβαίνει απ' τα βουνά
να γυροφέρνει
να χώνεται μες στις πτυχές του οράματος
να τη φορώ κατάσαρκα
εντάφιο σπάργανο
Και μη θαρρείς
ο Αίγισθος ήταν μονάχα πρόσχημα για να υπάρξουμε
Ήσουν κι εσύ θαμμένη στις καταπακτές του δράματος
Εγώ διαλογιζόμουνα το φως
πίσω από των αντρών τις πανοπλίες
και μέσα στης λαγνείας τις κλειδώσεις
το βρέφος μου υποπόδιο των ποδών του Αγαμέμνονα
Έβρεχε πάντα μέσα μου
μισούσα τον ξεσηκωμό για την Ελένη
και χλεύαζα τη δόξα την τιμή και την υπόληψη
Πρόσχημα ήτανε κι η δόξα κι η τιμή και η υπόληψη
και ο ξεσηκωμός για την Ελένη
Πρέπει να ξέρεις
Πρόσχημα ήτανε κι ο Αίγισθος και η Κασσάνδρα
κι ο Πάρις κι η Ελένη κι η Αυλίδα
Εγώ
εσύ
τα φονικά
για να υπάρξουμε
Εκείνη συλλογιέμαι τη Χρυσόθεμη
έμεινε ένα πρόσωπο λειψό στην τραγωδία
όνομα εύηχο
τίποτα δεν τόλμησε μεγάλο
Υπήρξα εγώ το πρόσχημα για να υπάρξεις
Εσύ χωρίς εμένα τι θα ήσουνα
-χωρίς τα φονικά θέλω να πω-
μες στην πολύχρυση Μυκήνα
Ήταν ανάγκη να υπάρξουμε
κι όλα όσα έγιναν μετά ήτανε πρόσχημα
Ο πόλεμος δεν ήταν πρόσχημα
Πρόσχημα ήτανε η αρπαγή και η Ελένη
Πώς θα τολύπευαν τον πόλεμο
χωρίς τον σηκωμό για μιαν Ελένη
σύμβολο του Έρωτα
και όραμα και πάθος των Ελλήνων
έγινε μύθος έγινε ποίημα
έπος η Ελένη
"Άγαλμα πλούτου
μαλθακόν ομμάτων βέλος
δηξίθυμον έρωτος άνθος
ελέναυς έλανδρος
ελέ-
πτολις"
Πρέπει να μάθεις
Εμένα με βασάνιζε το φως
ήμουνα έξω από το λάμπος της Ελένης
Η Ελένη σκίαζε τη μέρα μου
Εγώ ήμουνα πάντα αυτό που ήθελαν
χωρίς τη θέλησή μου να ενεργώ
να θέλω και μην μπορώ
να βγω από τον κύκλο που με όριζε
Να μην μπορώ ν' αποφασίζω για τη μοίρα μου
Ποιος ήταν ο Αγαμέμνονας
δεν ξέρω
Ποτέ δεν τον αντίκρισα με φως
Ήταν να γίνει αυτό το φονικό
κι όσα ακολούθησαν μετά
για να υπάρξουμε
Ποιος θα μνημόνευε την Κλυταιμνήστρα
και τον Αίγισθο
εσένα
τον Ορέστη
και το Άργος το ιππόβοτον
αν δεν ξετέλειωνα Εγώ το φονικό
που ετοιμάζανε οι αιώνες για τα δείπνα της Ελένης
Αυτό το φονικό δεν ήταν να μην γίνει
Μ' αυτά τα φονικά υπήρξαμε στις αποβάθρες των πολέμων
Καληνύχτα
(Νύχτες της βροχής, Εριφύλη, Αθήνα 1997)