Ελέμη Χωρεάνθη
Χρονικό
......................................Η Λαμπρή
................................(Ελλήνων Πάσχα)
Το Πάσχα των Ελλήνων δεν έχει καμιά σχέση με το Πάσχα των Ιουδαίων. Για τους χριστιανούς και ιδιαίτερα για μας τους Έλληνες σημαίνει πολλά. Κλείνει το νόημα της ζωής και το πνευματικό περιεχόμενο της θρησκείας, ταυτίζεται με την έννοια του Ελληνικού Έθνους κι ολόκληρου του ελληνισμού. Η Ανάσταση του Ιησού που σε μας τους Έλληνες πήρε τη θέση της ανάστασης του αρχαίου θεού της βλάστησης, του Αδώνιδος, έχει ιστορική σημασία, και πνευματικό περιεχόμενο, έχει ατομικό βάρος, ξεχωριστό μεγαλείο.
Κουβαλάει μια ολόκληρη πικρή και μαζί ευλογημένη μνήμη, την Ελληνική Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Γένους με άπειρους επιτάφιους θρήνους, εγκώμια, αλλά και αιώνια Ελληνική Ανάσταση και ανάταση. Είναι μια εξαίσια χαρμολύπη.
Εκφράζει έναν πολύπαθο κόσμο και ένα λαό που αγωνίστηκε κι αγωνίζεται για να επιβιώσει. Ένα λαό πού αντιστάθηκε σθεναρά στην ωμή βία και, κάτω από τις πλέον αντίξοες και τραγικές συνθήκες, κατόρθωσε να ξεπεράσει τις άπειρες δοκιμασίες, τα βάσανα αιώνων και τους κατατρεγμούς και να νικήσει τους δόλιους μηχανισμούς της προμελετημένης καταδίκης του.
Το Ελληνικό Πάσχα σημαίνει μιαν απέραντη στρατιά πιστών, ένα πολυάνθρωπο σύνολο ηρωικών πιστών, μαρτύρων, νεομαρτύρων ομολογητών, αγίων, οσίων και απολογητών, που έδωσαν τη ζωή τους για την πίστη, που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα και θεμελίωσαν και στερέωσαν την ελληνοχριστιανική οικουμενική ιδέα με ποταμούς αιμάτων!
Το Πάσχα των Ελλήνων περιέχει τα στοιχεία εκείνα που αποτελούν την ουσία της ύπαρξης και της πίστης: Τη Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, το Μαρτύριο, την Ταφή και Ανάσταση: Νίκη της Ζωής κατά του Θανάτου, σύμφωνα με την υμνογραφία και όπως αποτυπώνεται στην εικονογραφία το γεγονός της αναστάσεως του Ιησού:
................................Χριστός ανέστη εκ νεκρών
............................................. θανάτω
.......................................θάνατον πατήσας
...................................και τοις εν τοις μνήμασι
.......................................ζωήν χαρισάμενος.
....Ο βίος των ελλήνων μοιάζει Μεγάλη Σαρακοστή, Μεγάλη Εβδομάδα θλίψης ατελεύτητων παθών και πένθους καθολικού. Είναι μαρτυρική πορεία προς τον αιώνιο Γολγοθά και τον Κρανίου τόπο. Και, μολονότι, έχουν περάσει τόσοι αιώνες, χριστιανικού βίου, τα οράματα, οι μεγάλες προσδοκίες παραμένουν αγαθά δυσεύρετα, οι λαοί παραδίδονται στους παρανόμους και οδεύουν προς τον καταραμένο Γολγοθά για να σταυρωθούν.
Το Ελληνικό Πάσχα είναι το πέρασμα ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού της γης από την ειδωλολατρία σε μια άλλη πίστη, σε μιαν άλλη πραγματικότητα. Είναι το γεγονός που έδωσε στη ζωή πνευματικό περιεχόμενο. Για τη χριστιανική αντίληψη και πίστη σημαίνει τη μετάβαση από το σκοτάδι της αμάθειας στο φως της αλήθειας και της ζωής.
Σημαίνει τη λύτρωση του ανθρώπου από τη μακροχρόνια δουλεία, την απαλλαγή από το ζυγό της αμαρτίας, σημαίνει τη νεκρανάσταση του ανθρώπου, την ηθική, τη θρησκευτική και την κοινωνική του αποκατάσταση, την ανάταση και την κατάκτηση της σωματικής, της ψυχικής και της πνευματικής του ελευθερίας.
Όσες αντιρρήσεις και προβληματισμούς αν αντιτάξει κανείς, η θρησκεία υπήρξε η αιώνια καταφυγή, το στήριγμα των Ελλήνων σε κάθε σταθμό του μαρτυρικού, του πολύ βασανισμένου ιστορικού των βίου.
Με την πίστη στο Θεό μπόρεσαν οι καλλιτέχνες να εκφράσουν τα βαθύτερα και τα ωραιότερα, τα υψηλότερα συναισθήματά τους με την τέχνη τους, με την αγιογραφία, κυρίως και με την υμνογραφία. Αλλά και όλα τα γλυπτά αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης και έκφρασης είναι εμπνευσμένα από τη σχέση του ανθρώπου με το θείο. Το αντικείμενο της πίστης αλλάζει, η πίστη στο θείο, στην υπερφυσική δύναμη υπάρχει πάντα και είναι το κίνητρο που εμπνέει το νου, ενεργοποιεί δημιουργικά το συναίσθημα και οδηγεί το χέρι του καλλιτέχνη.
Ανέκαθεν οι Έλληνες στη θρησκεία των πατέρων τους ζήτησαν παρηγοριά κι ελπίδα. Χάρη σ' αυτήν κατόρθωσαν να επιβιώσουν. Το Πάσχα είναι η κορύφωση της τραγωδίας και των παθών των δικών τους. Σημαίνει μια πολύπλοκη εσωτερική και εξωτερική προετοιμασία, καθαρμό του σώματος, της ψυχής και του πνεύματος με πράξεις αγάπης, με πνευματική άσκηση και με ειδικές τελετουργίες που φτάνει στη νύχτα της αναστάσεως και κορυφώνεται με το:
....................................Δεύτε λάβετε φως
..............................εκ του ανεσπέρου Φωτός!
Το Πάσχα των Ελλήνων, τό άγιο δεν είναι μια απλή εορτή χαράς και ανάπαυλας, μια ημέρα για φαγοπότια και ανούσιους πανηγυρισμούς. Είναι κορυφαίο γεγονός του ιστορικού βίου του Ελληνισμού πού βαίνει παράλληλα προς την πορεία του θείου δράματος. Τό δράμα του Ελληνισμού έχει μια τρομακτική αντιστοιχία με το θείο δράμα. Πρόκειται για συνεχιζόμενη τραγωδία, μέσα από τα δρώμενα της οποίας ο λαός μας αποκτά αυτογνωσία και συνθέτει την ατομική του ταυτότητα με την αιώνια σταύρωση, ταφή, ανάσταση και ανάτασή του.
Είναι ένα σύνολο γεγονότων και διαδικασιών: Νηστεία, κατανυκτικά απόδειπνα, κατανυκτικοί εσπερινοί, οι χαιρετισμοί, τα έξοχα ποιητικά τροπάρια, ο Ακάθιστος Ύμνος, τα στιχηρά ιδιόμελα, οι καταβασίες, οι πλάγιοι ήχοι, οι ειρμοί, οι ωδές, τα καθίσματα, οι ικετευτικοί θρήνοι της "εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης", τα μύρα της μετανοίας της. Είναι η έξοδος του ανθρώπου από το δράμα της καθημερινής του σύγχυσης, της ματαιότητας, της λύπης, της συνεχιζόμενης σήμερα οικονομικής τραγωδίας.
Ο ελληνικός λαός, βαθύτατα στο σύνολό του θρησκευόμενος και εξαρτώμενος από τό Θεό του, βιώνει εσωτερικά το Πάσχα, εορτάζει βιωματικά. Το Πάσχα για μας τους Έλληνες είναι εσωτερική υπόθεση του καθενός χωριστά και όλων μαζί. Οπωσδήποτε, είναι συνυφασμένο και συνδεδεμένο με την ύπαρξη και τη ζωή μας. Είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, αποτελεί βαθύ, στερεό βίωμα με διαχρονική ισχύ. Είναι λύτρωση από τα δεινά του βίου και της ψυχής μας. Είναι
................................η κλητή και αγία ημέρα,
..................................η μία των Σαββάτων,
...................................η βασιλίς και κυρία,
.......................................εορτή εορτών
............................και πανήγυρις πανηγύρεων...
Το Πάσχα είναι ημέρα χαράς, αγάπης, αδελφοσύνης και αγαλλιάσεως. Είναι ημέρα σημαντική, ημέρα θριάμβου, ημέρα νίκης του φωτός, νίκη της ζωής, απαλλαγή από το φόβο και την κυριαρχία του σκοτεινού αρχαίου θεού, του θανάτου, κατατρόπωση του υλικού και του ηθικού θανάτου.
..............................Είναι μεγάλη ημέρα, λαμπρή!
....................................Είναι Η Λαμπρή!
................................................................Ελένη ΧΩΡΕΑΝΘΗ
.......................................................................15-4-2017
Εικόνα Μάριον Χωρεάνθη
Χρονικό
......................................Η Λαμπρή
................................(Ελλήνων Πάσχα)
Το Πάσχα των Ελλήνων δεν έχει καμιά σχέση με το Πάσχα των Ιουδαίων. Για τους χριστιανούς και ιδιαίτερα για μας τους Έλληνες σημαίνει πολλά. Κλείνει το νόημα της ζωής και το πνευματικό περιεχόμενο της θρησκείας, ταυτίζεται με την έννοια του Ελληνικού Έθνους κι ολόκληρου του ελληνισμού. Η Ανάσταση του Ιησού που σε μας τους Έλληνες πήρε τη θέση της ανάστασης του αρχαίου θεού της βλάστησης, του Αδώνιδος, έχει ιστορική σημασία, και πνευματικό περιεχόμενο, έχει ατομικό βάρος, ξεχωριστό μεγαλείο.
Κουβαλάει μια ολόκληρη πικρή και μαζί ευλογημένη μνήμη, την Ελληνική Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Γένους με άπειρους επιτάφιους θρήνους, εγκώμια, αλλά και αιώνια Ελληνική Ανάσταση και ανάταση. Είναι μια εξαίσια χαρμολύπη.
Εκφράζει έναν πολύπαθο κόσμο και ένα λαό που αγωνίστηκε κι αγωνίζεται για να επιβιώσει. Ένα λαό πού αντιστάθηκε σθεναρά στην ωμή βία και, κάτω από τις πλέον αντίξοες και τραγικές συνθήκες, κατόρθωσε να ξεπεράσει τις άπειρες δοκιμασίες, τα βάσανα αιώνων και τους κατατρεγμούς και να νικήσει τους δόλιους μηχανισμούς της προμελετημένης καταδίκης του.
Το Ελληνικό Πάσχα σημαίνει μιαν απέραντη στρατιά πιστών, ένα πολυάνθρωπο σύνολο ηρωικών πιστών, μαρτύρων, νεομαρτύρων ομολογητών, αγίων, οσίων και απολογητών, που έδωσαν τη ζωή τους για την πίστη, που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα και θεμελίωσαν και στερέωσαν την ελληνοχριστιανική οικουμενική ιδέα με ποταμούς αιμάτων!
Το Πάσχα των Ελλήνων περιέχει τα στοιχεία εκείνα που αποτελούν την ουσία της ύπαρξης και της πίστης: Τη Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, το Μαρτύριο, την Ταφή και Ανάσταση: Νίκη της Ζωής κατά του Θανάτου, σύμφωνα με την υμνογραφία και όπως αποτυπώνεται στην εικονογραφία το γεγονός της αναστάσεως του Ιησού:
................................Χριστός ανέστη εκ νεκρών
............................................. θανάτω
.......................................θάνατον πατήσας
...................................και τοις εν τοις μνήμασι
.......................................ζωήν χαρισάμενος.
....Ο βίος των ελλήνων μοιάζει Μεγάλη Σαρακοστή, Μεγάλη Εβδομάδα θλίψης ατελεύτητων παθών και πένθους καθολικού. Είναι μαρτυρική πορεία προς τον αιώνιο Γολγοθά και τον Κρανίου τόπο. Και, μολονότι, έχουν περάσει τόσοι αιώνες, χριστιανικού βίου, τα οράματα, οι μεγάλες προσδοκίες παραμένουν αγαθά δυσεύρετα, οι λαοί παραδίδονται στους παρανόμους και οδεύουν προς τον καταραμένο Γολγοθά για να σταυρωθούν.
Το Ελληνικό Πάσχα είναι το πέρασμα ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού της γης από την ειδωλολατρία σε μια άλλη πίστη, σε μιαν άλλη πραγματικότητα. Είναι το γεγονός που έδωσε στη ζωή πνευματικό περιεχόμενο. Για τη χριστιανική αντίληψη και πίστη σημαίνει τη μετάβαση από το σκοτάδι της αμάθειας στο φως της αλήθειας και της ζωής.
Σημαίνει τη λύτρωση του ανθρώπου από τη μακροχρόνια δουλεία, την απαλλαγή από το ζυγό της αμαρτίας, σημαίνει τη νεκρανάσταση του ανθρώπου, την ηθική, τη θρησκευτική και την κοινωνική του αποκατάσταση, την ανάταση και την κατάκτηση της σωματικής, της ψυχικής και της πνευματικής του ελευθερίας.
Όσες αντιρρήσεις και προβληματισμούς αν αντιτάξει κανείς, η θρησκεία υπήρξε η αιώνια καταφυγή, το στήριγμα των Ελλήνων σε κάθε σταθμό του μαρτυρικού, του πολύ βασανισμένου ιστορικού των βίου.
Με την πίστη στο Θεό μπόρεσαν οι καλλιτέχνες να εκφράσουν τα βαθύτερα και τα ωραιότερα, τα υψηλότερα συναισθήματά τους με την τέχνη τους, με την αγιογραφία, κυρίως και με την υμνογραφία. Αλλά και όλα τα γλυπτά αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης και έκφρασης είναι εμπνευσμένα από τη σχέση του ανθρώπου με το θείο. Το αντικείμενο της πίστης αλλάζει, η πίστη στο θείο, στην υπερφυσική δύναμη υπάρχει πάντα και είναι το κίνητρο που εμπνέει το νου, ενεργοποιεί δημιουργικά το συναίσθημα και οδηγεί το χέρι του καλλιτέχνη.
Ανέκαθεν οι Έλληνες στη θρησκεία των πατέρων τους ζήτησαν παρηγοριά κι ελπίδα. Χάρη σ' αυτήν κατόρθωσαν να επιβιώσουν. Το Πάσχα είναι η κορύφωση της τραγωδίας και των παθών των δικών τους. Σημαίνει μια πολύπλοκη εσωτερική και εξωτερική προετοιμασία, καθαρμό του σώματος, της ψυχής και του πνεύματος με πράξεις αγάπης, με πνευματική άσκηση και με ειδικές τελετουργίες που φτάνει στη νύχτα της αναστάσεως και κορυφώνεται με το:
....................................Δεύτε λάβετε φως
..............................εκ του ανεσπέρου Φωτός!
Το Πάσχα των Ελλήνων, τό άγιο δεν είναι μια απλή εορτή χαράς και ανάπαυλας, μια ημέρα για φαγοπότια και ανούσιους πανηγυρισμούς. Είναι κορυφαίο γεγονός του ιστορικού βίου του Ελληνισμού πού βαίνει παράλληλα προς την πορεία του θείου δράματος. Τό δράμα του Ελληνισμού έχει μια τρομακτική αντιστοιχία με το θείο δράμα. Πρόκειται για συνεχιζόμενη τραγωδία, μέσα από τα δρώμενα της οποίας ο λαός μας αποκτά αυτογνωσία και συνθέτει την ατομική του ταυτότητα με την αιώνια σταύρωση, ταφή, ανάσταση και ανάτασή του.
Είναι ένα σύνολο γεγονότων και διαδικασιών: Νηστεία, κατανυκτικά απόδειπνα, κατανυκτικοί εσπερινοί, οι χαιρετισμοί, τα έξοχα ποιητικά τροπάρια, ο Ακάθιστος Ύμνος, τα στιχηρά ιδιόμελα, οι καταβασίες, οι πλάγιοι ήχοι, οι ειρμοί, οι ωδές, τα καθίσματα, οι ικετευτικοί θρήνοι της "εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης", τα μύρα της μετανοίας της. Είναι η έξοδος του ανθρώπου από το δράμα της καθημερινής του σύγχυσης, της ματαιότητας, της λύπης, της συνεχιζόμενης σήμερα οικονομικής τραγωδίας.
Ο ελληνικός λαός, βαθύτατα στο σύνολό του θρησκευόμενος και εξαρτώμενος από τό Θεό του, βιώνει εσωτερικά το Πάσχα, εορτάζει βιωματικά. Το Πάσχα για μας τους Έλληνες είναι εσωτερική υπόθεση του καθενός χωριστά και όλων μαζί. Οπωσδήποτε, είναι συνυφασμένο και συνδεδεμένο με την ύπαρξη και τη ζωή μας. Είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, αποτελεί βαθύ, στερεό βίωμα με διαχρονική ισχύ. Είναι λύτρωση από τα δεινά του βίου και της ψυχής μας. Είναι
................................η κλητή και αγία ημέρα,
..................................η μία των Σαββάτων,
...................................η βασιλίς και κυρία,
.......................................εορτή εορτών
............................και πανήγυρις πανηγύρεων...
Το Πάσχα είναι ημέρα χαράς, αγάπης, αδελφοσύνης και αγαλλιάσεως. Είναι ημέρα σημαντική, ημέρα θριάμβου, ημέρα νίκης του φωτός, νίκη της ζωής, απαλλαγή από το φόβο και την κυριαρχία του σκοτεινού αρχαίου θεού, του θανάτου, κατατρόπωση του υλικού και του ηθικού θανάτου.
..............................Είναι μεγάλη ημέρα, λαμπρή!
....................................Είναι Η Λαμπρή!
................................................................Ελένη ΧΩΡΕΑΝΘΗ
.......................................................................15-4-2017
Εικόνα Μάριον Χωρεάνθη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου