Η ωραίς Ελλάς

Από το σημειωματάριό μου
(Π. Φάληρο, 7 Μαρτίου 2006)

.................................H Ω ρ α ί α Ε λ λ ά ς


Εξαιτίας των ποικιλώνυμων βαρβάρων που απαιτούσαν την κεφαλή της Ελλάδας επί πίνακι, αναγκαστήκαμε να σοβαρευτούμε, να ομονοήσουμε, να φορέσουμε τα καλά μας, να γίνουμε ευπρεπείς, όλα να λειτουργήσουν, φαινομενικά τουλάχιστο, τέλεια και να μεγαλουργήσουμε, να ζήσουμε ένα ανεπανάληπτο καλοκαίρι, ένα καλοκαίρι γεμάτο εκπλήξεις. Είδαμε να ανατέλλει μια Ελλάδα λουσμένη στο απολλώνιο φως με σημαίες και με ταμπούρλα, να υψώνεται κατακόρυφα πάνω από τον κόσμο και να αφήνει σύξυλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα.
Ζήσαμε σε μια Αθήνα διαφορετική, λαμπερή, πανέμορφη, ονειρική, σαν ψεύτικη, χωρίς σκουπίδια, αποστασιοποιημένη από τη σκληρή καθημερινότητα και την ωμή πραγματικότητά της, αναπαλαιωμένη, αναπλασμένη με ταχύρυθμες επεμβάσεις, ωραιοποιημένη, μια φτιασιδωμένη γηραιά κυρία επί των τιμών, να υποδέχεται τους πολυπληθείς επισκέπτες της σε λαμπερές τελετές και να δεξιώνεται υψηλούς προσκεκλημένους σε χλιδάτες επαύλεις με φλας, κάμερες, πυροτεχνήματα, τι σημασία έχει αν κάηκαν και μερικά δεντράκια, αφού θα γίνει αμέσως αναδάσωση, μας απασχολεί τώρα το μέλλον της Ωραίας Ελλάδος, εγγύς και απώτερο;
Μετά τόση φήμη, δόξα, κατάφωτα στάδια και τόσα χρυσά, ασημένια και χάλκινα μετάλλια, κύμβαλα αλαλάζοντα και ιαχές, διεθνή προβολή, ακτινοβολία, παραδοχή και αποδοχή, αναρωτιόμαστε τι θα γίνει με τα παρεπόμενα αυτών των θαυμάσια, όντως, διεξαχθέντων Ολυμπιακών Αγώνων; Πώς θα συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς αναδομημένους, ενδεδυμένους με πορφύρα βαρβάρους;
Ε, λοιπόν, δεν είναι δυνατό να υπάρξει χωρίς βαρβάρους η Ωραία Ελλάς, αφού οι άνθρωποι αυτοί είναι πάντα κάποια λύση! Αν, παραδόξως, κάποιοι βάρβαροι δεν είναι εύκαιροι να έρθουν από μόνοι τους, θα τους επινοήσουμε!
Μολονότι μοιάζουν οι εποχές, ως ένα σημείο αντιγράφουν αλλήλας, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχούμε. Ο Καβάφης είχε τη δική του φιλοσοφία, θεωρούσε τα πράγματα από τη δική του σκοπιά εγκλωβισμένος σ’ έναν κόσμο που κατέρρεε. Εμείς σήμερα δεν έχουμε ανάγκη να επικαλούμαστε βαρβάρους ποιητικά. Εμείς είμαστε πια Ευρωπαίοι πολίτες που να μας πάρει ο διάβολος!
Κάθε κρίσιμη στιγμή με δυσεπίλυτα εσωτερικά προβλήματα, όπως οικονομικά αδιέξοδα, ανεργία, παραλείψεις, ανεκπλήρωτες προεκλογικές υποσχέσεις, ακρίβεια, ασφαλιστικό, απολυμένοι συμβασιούχοι να ωρύονται, φορολογικό, απαιτητικούς χαμηλόμισθους να επαιτούν για αυξήσεις, σεισμοί, λοιμοί, λιμοί, καταποντισμοί, απ’ όλα έχει ο τορβάς που κουβαλάει στη ράχη του ο ταλαίπωρος ραγιάς, οι βάρβαροι είναι παρόντες απρόσκλητοι: Διαπλεκόμενα, παρακράτος, διαπλοκές, παραβιάσεις στον εναέριο χώρο του Αιγαίου, πανταχόθεν απειλές, υφαλοκρηπίδα, Σκοπιανό, η αμαρτωλή Παιδεία, μεταγραφές, ελλείμματα, πάθη, λάθη, προεδρολογία, απογραφή, παρελθοντολογία, καταραμένο Σινούκ, εξοπλιστικό, ξένα κέντρα επέμβασης κ.λ.π…
Ετοιμοπόλεμοι οι άτιμοι οι βάρβαροι, πάνοπλοι προ των πυλών, έτοιμοι να ορμήσουν και να μας κατασπαράξουν, τρόπος του λέγειν, δεν έχουν τέτοιο σκοπό, προς Θεού, σε ποιον αιώνα ζούμε, είμαστε στην Ενωμένη Ευρώπη, γίναμε Ευρωπαίοι πολίτες! Αντίθετα, έρχονται στην κατάλληλη στιγμή να μαζέψουν όλα μας τα προβλήματα, να τα κουκουλώσουν μ ε το ανελέητο φάσμα της αιώνιας απειλής, να τα τσουβαλιάσουν μέσα στο ΘΑ και να μας απαλλάξουν από όλα αυτά, έστω και προσωρινά, για να συμβαδίζουμε με την Ευρώπη και να γίνονται εύκολα οι συναλλαγές με το Εξωτερικό! Αυτό είναι το πρόβλημα. Τι ψάχνουμε για ψύλλους στ’
άχυρα!
Η Ελλάδα, άλλωστε, είναι γνωστή για τη γενναιοδωρία και τη φιλανθρωπία της και, επιπλέον, έχει αναδειχθεί σε ένα πρώτης τάξεως εξαγωγέα. Εξάγει, πολιτισμό, φως, ιδέες, εθνικά ονόματα, κάνει υποχωρήσεις, παραχωρήσεις δικαιωμάτων, ξοδεύει δις και τρις για προβολή. Απ’ όλα έχει να προσφέρει η ευάερος, η ευήλιος η εύνησος, η ευαιγίαλος, Η Ωραία Ελλάς προσφέρει θέαμα, ποικιλία οίνων και ποτών, αρχαίων γεύσεις, παραθαλάσσια οικόπεδα, εθνικά ονόματα, φιλοξενία, νησιά, αέρα, γην και ύδωρ, γαλάζιο ουρανό…
"Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα! Είμαστε!
Πολύ ωραία ατμόσφαιρα!"
.................................................................Τρίτη, 7 Μαρτίου 2006


Αναρτήθηκε στο χρονολόγιό μου σήμερα, Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017