Αθήνα,
1990. Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών. Κατά την απονομή του βραβείου για το
ιστορικό μυθιστόρημα: Μεσολόγγι, η πολιτεία του νερού, Α' έκδοση
Καλέντης 1989, Από μέλη του Δ. Σ. της ΕΕΛ.: Μαρία Φωτίου - βλάχου, στο
μικρόφωνο και Ευγενία Ζήκου, παραδίδει το βραβρίο.
Κάποια στιγμή, αισθάνεσαι την ανάγκη να κοιτάξεις πίσω, να δεις την πορεία σου μέσα από στιγμές που πρόλαβες με κάποιον τρόπο να κλέψεις από τη ροή των πραγμάτων και να τις κρατήσεις αποτυπωμένες στο μαγικό χαρτί της φωτογραφίας για τη συντήρηση της μνήμης, να συνοψίσεις την περασμένη σου ζωή για έναν ουσιαστικό απολογισμό σύμφωνα με το Πυθαγόρειο: "Πη παρέβην, τι δ' έρεξα, τι δε μοι δέον ουκ ετελέσθη" , να δεις τι παρέλειψες να κάνεις, τι έκανες και τι από τα ανγκαία δεν έκανες, για να κλείσεις τους λογαριασμούς σου με το παρελθόν και να κοτάξεις προς το Μέλλον περιστρεφόμενος γύρω από το σταθερό σημείο του κόσμου, που είναι συμμαζεμένος όλος ο χρόνοες σε ένα αιώνιο παρόν...
Κάποια στιγμή, αισθάνεσαι την ανάγκη να κοιτάξεις πίσω, να δεις την πορεία σου μέσα από στιγμές που πρόλαβες με κάποιον τρόπο να κλέψεις από τη ροή των πραγμάτων και να τις κρατήσεις αποτυπωμένες στο μαγικό χαρτί της φωτογραφίας για τη συντήρηση της μνήμης, να συνοψίσεις την περασμένη σου ζωή για έναν ουσιαστικό απολογισμό σύμφωνα με το Πυθαγόρειο: "Πη παρέβην, τι δ' έρεξα, τι δε μοι δέον ουκ ετελέσθη" , να δεις τι παρέλειψες να κάνεις, τι έκανες και τι από τα ανγκαία δεν έκανες, για να κλείσεις τους λογαριασμούς σου με το παρελθόν και να κοτάξεις προς το Μέλλον περιστρεφόμενος γύρω από το σταθερό σημείο του κόσμου, που είναι συμμαζεμένος όλος ο χρόνοες σε ένα αιώνιο παρόν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου